វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រាល់
កិ. [ស្រាល់]
សម្រាំងយក, ជ្រាវរាវរកយកតាមត្រូវការ :
សម្រាំងយក, ជ្រាវរាវរកយកតាមត្រូវការ :
សម្រាំងយក, ជ្រាវរាវរកយកតាមត្រូវការ :
“ស្រាល់យកតែល្អៗ។”
ជ្រើសសម្រាំងយក :
“ត្រូវស្រាល់ជ្រើសមើលឱ្យដឹងសិន។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ស្រួច ថា ស្រួចស្រាល់ គឺមោះមុត; មែនមាំ; រហ័សរហួន; ឥតទើសទាក់ :
“ប្រាជ្ញាស្រួចស្រាល់, គំនិតស្រួចស្រាល់, ចំណេះស្រួចស្រាល់។”