វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រឹង
គុ.កិ. [ស្រឹង]
ដែលអស់សម្ងួត, ស្ងួតក្រៃពេក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលអស់សម្ងួត, ស្ងួតក្រៃពេក :
ឧទាហរណ៍
“ស្ងួតស្រឹង។”
២
ស្ងួតដល់ស្រួយ :
ឧទាហរណ៍
“ស្រួយស្រឹង។”
៣
ឈ្មោះឫស្សីព្រៃមួយប្រភេទ :
ឧទាហរណ៍
“ឫស្សីស្រឹង។”
៤
ឈ្មោះខ្ទឹមមួយប្រភេទ :
ឧទាហរណ៍
“ខ្ទឹមស្រឹង។”
៥
ក្រាជញ្ជក់ផ្លែស្រូវ ដែលកំពុងនៅជាទឹកដោះ :
ឧទាហរណ៍
“ស្រឹងជញ្ជក់ស្រូវ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ហៅតាមទម្លាប់ដោយស្រុក, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ត្រឹង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់