វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រុះ
គុ.កិ., គុ. [ស្រុះ]
ដែលព្រមព្រៀងគ្នាឥតទាស់ទាក់, ព្រមព្រឺស, ដែលស្រវាស្រទេញព្រមគ្នា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលព្រមព្រៀងគ្នាឥតទាស់ទាក់, ព្រមព្រឺស, ដែលស្រវាស្រទេញព្រមគ្នា :
ឧទាហរណ៍
“ស្រុះគ្នាដូចស្រមោច, ធ្វើការស្រុះគ្នា; ពួកនុ៎ះស្រុះគ្នាណាស់។”
២
ដែលស្មើដៃគ្នា, ដែលព្រមគ្នា :
ឧទាហរណ៍
“ធ្វើការស្រុះដៃ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់