វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រួលបួល
គុ., គុ.កិ. [ស្រួល-បួល]
គួរដល់ការ, ងាយស្រួល :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
គួរដល់ការ, ងាយស្រួល :
ឧទាហរណ៍
“សម្ដីស្រួលបួល; និយាយស្រួលបួល។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ គួរដល់ការ, ងាយស្រួល :
គួរដល់ការ, ងាយស្រួល :
“សម្ដីស្រួលបួល; និយាយស្រួលបួល។”