វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រើប
កិ. [ស្រើប]
រំជួលចិត្ត, កួចបំណង ចង់ឃើញ, ចង់ធ្វើ ...អ្វីៗដែលចំពើប ដែលប្លែក; ត្រេកត្រអាលតាមៗគ្នាម្ដងៗ; កំរើបចិត្តត្រេកត្រង់ទៅរកកាម :
រំជួលចិត្ត, កួចបំណង ចង់ឃើញ, ចង់ធ្វើ ...អ្វីៗដែលចំពើប ដែលប្លែក; ត្រេកត្រអាលតាមៗគ្នាម្ដងៗ; កំរើបចិត្តត្រេកត្រង់ទៅរកកាម :
រំជួលចិត្ត, កួចបំណង ចង់ឃើញ, ចង់ធ្វើ ...អ្វីៗដែលចំពើប ដែលប្លែក; ត្រេកត្រអាលតាមៗគ្នាម្ដងៗ; កំរើបចិត្តត្រេកត្រង់ទៅរកកាម :
“ស្រើបតាមគេ, ស្រើបមើលល្ខោន។”
ស្រួលចិត្តដោយស្រើប, ស្រើបចិត្តតាមគ្នា។
“”