វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រែអំបិល
ន. [ស្រែ-អំ-បិល]
ទីដែលទប់ខាំងទឹកប្រៃឱ្យខះជាអំបិល :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ទីដែលទប់ខាំងទឹកប្រៃឱ្យខះជាអំបិល :
ឧទាហរណ៍
“ស្រែអំបិលកំពត, កម្មករស្រែអំបិល។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ទីដែលទប់ខាំងទឹកប្រៃឱ្យខះជាអំបិល :
ទីដែលទប់ខាំងទឹកប្រៃឱ្យខះជាអំបិល :
“ស្រែអំបិលកំពត, កម្មករស្រែអំបិល។”