វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រែះ
កិ. [ស្រែះ]
ចាក់ចេសប្រទាក់ឆ្វាក់ញឹកជាក្រឡាល្អិតៗ :
ចាក់ចេសប្រទាក់ឆ្វាក់ញឹកជាក្រឡាល្អិតៗ :
ចាក់ចេសប្រទាក់ឆ្វាក់ញឹកជាក្រឡាល្អិតៗ :
“ស្រែះសំពត់ធ្លុះ។”
ចំពាក់ឆ្វាក់ដូចជាចាក់ចេសស្រែះ។
“”
ឈ្មោះអាវឬកន្សែងជាដើមដែលស្រែះជាក្រឡាល្អិតៗ :
“អាវស្រែះ, កន្សែងស្រែះ។”
ឈ្មោះផ្សិតមួយប្រភេទមានស្នាប់ដូចជាចាក់ស្រែះ :
“ផ្សិតស្រែះជាផ្សិតពុលបរិភោគពុំបាន។”