វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រោច
កិ. [ស្រោច]
ចាក់វត្ថុរាវមានទឹកជាដើម បង្ហៀរពីលើ :
ចាក់វត្ថុរាវមានទឹកជាដើម បង្ហៀរពីលើ :
ចាក់វត្ថុរាវមានទឹកជាដើម បង្ហៀរពីលើ :
“ស្រោចដំណាំ, ស្រោចទឹកមន្ត។”
(ព.ប្រ.) ធ្លាក់លើដូចគេស្រោច, ប្រមូលមូលត្រូវត្រង់លើ :
“រឿងនុ៎ះស្រោចលើតែមនុស្សម្នាក់។”
(ព.ប្រ.) ព្រមគ្នាសំដៅដាក់ជាឯកប្បហារ :
“លើកគ្នាស្រោចមកពីនាយ ឬ លើកគ្នាប៉ុនគេស្រោចមកពីនាយ។”
ធម៌ដែលញ៉ាំងសត្វលោកឱ្យរួចចាកទុក្ខ (ពុទ្ធសាសនាទាំងមូលឬមគ្គផលនិញ្វន)។
“”