វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្រោម

ន. [ស្រោម]

វត្ថុសម្រាប់ស្រោបឱបពីខាងក្រៅ ដើម្បីការពារមិនឱ្យសៅហ្មង ឬឱ្យកំបាំង, ឱ្យស្រួលចាប់កាន់, ឱ្យល្អមើល :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

វត្ថុសម្រាប់ស្រោបឱបពីខាងក្រៅ ដើម្បីការពារមិនឱ្យសៅហ្មង ឬឱ្យកំបាំង, ឱ្យស្រួលចាប់កាន់, ឱ្យល្អមើល :

ឧទាហរណ៍

“ស្រោមវ៉ែនតា, ស្រោមកាំបិតស្នៀត, ស្រោមដាវ, ស្រោមជើង, ស្រោមដៃ។”

២

ប្រដាប់សម្រាប់ពាក់ស្រោបជើង ច្រើនធ្វើពីសាច់ក្រណាត់ទន់យឺតៗ :

ឧទាហរណ៍

“ពាក់ស្រោមជើងការពារអាកាសធាតុត្រជាក់។”

៣

ប្រដាប់សម្រាប់ពាក់ស្រោបដៃធ្វើពីសាច់ក្រណាត់ ស្បែក កៅស៊ូ ឬប្លាស្ទិក សម្រាប់ការពារពីធាតុត្រជាក់ កម្ដៅ ការប៉ះទង្គិចជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“ស្រោមដៃអ្នកចាំទី, ស្រោមដៃប្រដាល់, ស្រោមដៃវះកាត់។”

៤

(សព្ទអារក្ស) អាវ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ឈ្មោះប៉េងប៉ោះព្រៃមួយប្រភេទ :

ឧទាហរណ៍

“ប៉េងប៉ោះស្រោម។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់