វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្លន់
កិ. [ស្លន់]
ភ័ន្តស្មារតីមួយរំពេចៗដោយភិតភ័យខ្លាំងឬដោយប្រញាប់ប្រញាល់ពេក :
ភ័ន្តស្មារតីមួយរំពេចៗដោយភិតភ័យខ្លាំងឬដោយប្រញាប់ប្រញាល់ពេក :
ភ័ន្តស្មារតីមួយរំពេចៗដោយភិតភ័យខ្លាំងឬដោយប្រញាប់ប្រញាល់ពេក :
“ភ័យណាស់ស្លន់យកអ្វីមិនទាន់។”
ស្លន់ធ្វើភ្នែកស្លោ ឬធ្វើភ្នែកស្លោព្រោះស្លន់ ឬស្លន់ឆោឡោ។
“”