វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្លាក់
កិ. [ស្លាក់]
មុតជាប់ឬទើសនៅបំពង់ក លេបមិនចូលទៅ ខាកខ្ជាក់ក៏មិនចេញ :
មុតជាប់ឬទើសនៅបំពង់ក លេបមិនចូលទៅ ខាកខ្ជាក់ក៏មិនចេញ :
មុតជាប់ឬទើសនៅបំពង់ក លេបមិនចូលទៅ ខាកខ្ជាក់ក៏មិនចេញ :
“ស្លាក់ឆ្អឹងត្រី។”
(ព.ប្រ.) គាំងស្ងៀមក្រអឹម ព្រោះទាល់ផ្លូវទាល់ដំណើរ :
“ដាក់តែពីរបីម៉ាត់ទៅ ស្លាក់ស្ដីមិនចេញ។”
(ព.ប្រ.) ដែលទ្រគោះបោះបោកឬដែលកំហែងគំហក :
“សម្ដីស្លាក់ស្លែង។”
(ម.ព. ស្លាក់ស្លែង)។
“”
ឈ្មោះឈើតូច ដើមស្រដៀងនឹងត្រប់ ជាឈើពុលបណ្ដាលឱ្យវង្វេងស្មារតី ក្លាយទៅជាឆ្កួតក៏មាន; មាន ២ប្រភេទគឺ ស្លាក់ក្រហម ស្លាក់ផ្កាក្រហម; ស្លាក់ស ស្លាក់ផ្កា ស :
“ពុលស្លាក់។”