វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្លាតម្ពុល
ន. [ស្លា-តំ-ពុល]
ផ្លែស្លាដែលគេគរផ្អាប់ទុកយូរបន្តិចឱ្យត្រាតែរលួយសំបក។
ផ្លែស្លាដែលគេគរផ្អាប់ទុកយូរបន្តិចឱ្យត្រាតែរលួយសំបក។
ផ្លែស្លាដែលគេគរផ្អាប់ទុកយូរបន្តិចឱ្យត្រាតែរលួយសំបក។
“”
(ព.ផ្ទ. ស្លាខ្ចី, ស្លាស្លឹង។ ធ្លាប់ប្រើជា ដំពុល, តំពុល,ឬទំពុល ក៏មាន, គួរឈប់ប្រើបែបនុះ, ត្រូវប្រើ តម្ពុល នេះ វិញ ទាំងត្រឹមត្រង់តាមកំណើតពាក្យ ផង ទាំងសំនៀងក៏នៅតែដដែលផងដែរ)។