វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្លឹកក្រាស់
ន. [ស្លឹក-ក្រាស់]
តិណជាតិម៉្យាងមានស្លឹកមូលធំក្រាស់ រឹមស្លឹកមានរាងជាធ្មេញរណារ។ ដើមនិងស្លឹកវាមានរោមឆ្មារៗ គេប្រើជាគ្រឿងទេសនិងជាឱសថ :
តិណជាតិម៉្យាងមានស្លឹកមូលធំក្រាស់ រឹមស្លឹកមានរាងជាធ្មេញរណារ។ ដើមនិងស្លឹកវាមានរោមឆ្មារៗ គេប្រើជាគ្រឿងទេសនិងជាឱសថ :
តិណជាតិម៉្យាងមានស្លឹកមូលធំក្រាស់ រឹមស្លឹកមានរាងជាធ្មេញរណារ។ ដើមនិងស្លឹកវាមានរោមឆ្មារៗ គេប្រើជាគ្រឿងទេសនិងជាឱសថ :
“អ្នកខ្លះហៅជីរស្លឹកក្រាស់ថា ជីរក្រអូប ជីរត្រចៀកដំរី ជីរទ្រមឹង ឬជីរទ្រមាំង។”