វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្លឹកគ្រៃ

ន. [ស្លឹក-គ្រៃ]

តិណជាតិមួយប្រភេទ ជាដំណាំស្រុកស្លឹកវែងៗ ក្លិនប្រហើរឈ្ងុយ ដុះបែកជាគុម្ព, ស្លឹកនិងគល់ប្រើការជាគ្រឿងផ្សំឱ្យម្ហូបមានរសឆ្ងាញ់ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

តិណជាតិមួយប្រភេទ ជាដំណាំស្រុកស្លឹកវែងៗ ក្លិនប្រហើរឈ្ងុយ ដុះបែកជាគុម្ព, ស្លឹកនិងគល់ប្រើការជាគ្រឿងផ្សំឱ្យម្ហូបមានរសឆ្ងាញ់ :

ឧទាហរណ៍

“សម្លម្ជូរបង់គល់ស្លឹកគ្រៃ, អំបិលម្ទេសដាក់គល់ស្លឹកគ្រៃ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់