វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្លឹង
ន. [ស្លឹង]
ឈ្មោះរូបប្រាក់សម្រាប់ចាយក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ, ជាន់បុរាណមានរូបក្ដាម, ជាន់បន្ទាប់មកមានត្រារូបហង្សម្ខាងរូបប្រាសាទម្ខាង, តម្លៃ ២០សេន :
ឈ្មោះរូបប្រាក់សម្រាប់ចាយក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ, ជាន់បុរាណមានរូបក្ដាម, ជាន់បន្ទាប់មកមានត្រារូបហង្សម្ខាងរូបប្រាសាទម្ខាង, តម្លៃ ២០សេន :
ឈ្មោះរូបប្រាក់សម្រាប់ចាយក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ, ជាន់បុរាណមានរូបក្ដាម, ជាន់បន្ទាប់មកមានត្រារូបហង្សម្ខាងរូបប្រាសាទម្ខាង, តម្លៃ ២០សេន :
“បួនស្លឹងជាមួយបាទ។”
គ្រាប់ស្លាដែលទុំស្ងួត :
“ស្លាស្លឹង។”
ដែលបើកភ្នែកធ្មឹងមិនប៉ប្រិច :
“បើកភ្នែកស្លឹង, បញ្ឈរភ្នែកស្លឹង, មើលស្លឹង។”