វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្លុង
ដែលជិតឥតមានស្នាម, ឥតមានលេច :
ដែលជិតឥតមានស្នាម, ឥតមានលេច :
ដែលជិតឥតមានស្នាម, ឥតមានលេច :
“ជិតស្លុង។”
ដែលចុះចិត្តស៊ប់ :
“ជឿស្លុង, ចុះចិត្តស្លុង។”
ត្រង់, មូល, លឿនឥតមានងាកបែរ, ឥតមានល្អៀង :
“ផ្លូវត្រង់ស្លុង, មូលស្លុង; លឿនស្លុង។”
ដែលសំដៅឆ្ពោះត្រង់, តម្រង់ដាក់ :
“ដើរស្លុងមករក។”