វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្លូតបូត
គុ. [ស្លូត-បូត]
ស្លូតសុភាព, ស្លូតនឹងធឹង, មិនងាយរបូតមាត់ថា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ស្លូតសុភាព, ស្លូតនឹងធឹង, មិនងាយរបូតមាត់ថា :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សស្លូតបូត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ស្លូតសុភាព, ស្លូតនឹងធឹង, មិនងាយរបូតមាត់ថា :
ស្លូតសុភាព, ស្លូតនឹងធឹង, មិនងាយរបូតមាត់ថា :
“មនុស្សស្លូតបូត។”