វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វទេស
ន. [ស្វៈ-ទេស]
ប្រទេសរបស់ខ្លួន, ស្រុករបស់ខ្លួន; ស្រុកកំណើត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រទេសរបស់ខ្លួន, ស្រុករបស់ខ្លួន; ស្រុកកំណើត :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) រីមនុស្សប្រហែស បោះបង់ស្វទេស ពុំដែលនឹកនា គំនិតខ្លីៗ ហ៊ានខ្ចីទ្រព្យា គេឥតរួញរា ពន្លិចខ្លួនឯង។”
២
សេចក្ដីស្រឡាញ់ស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួន។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ដែលស្រឡាញ់ស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួន :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សស្វទេសភ័ក្ដ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់