វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វាក់
គុ. [ស្វាក់]
ដែលចេះតែសមប្រកបនឹងការស្វែង, ដែលចេះតែចួបប្រទះលាភ, ដែលចេះតែងាយប្រទះ, ងាយបាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលចេះតែសមប្រកបនឹងការស្វែង, ដែលចេះតែចួបប្រទះលាភ, ដែលចេះតែងាយប្រទះ, ងាយបាន :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សស្វាក់លាភ, ឆ្កែស្វាក់។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. ឆ្នែង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់