វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វាធ្យាយ
កិ. [ស្វា-ធ្យាយ]
សូត្រឮបន្តិចៗ ឬសូត្រខ្សឹបៗ; ទន្ទេញ :
សូត្រឮបន្តិចៗ ឬសូត្រខ្សឹបៗ; ទន្ទេញ :
សូត្រឮបន្តិចៗ ឬសូត្រខ្សឹបៗ; ទន្ទេញ :
“ស្វាធ្យាយមន្ត, ស្វាធ្យាយបាលី គឺសូធ្យមន្ត, សូធ្យបាលី។”
ខិតខំ; ប្រឹងប្រែង, ព្យាយាម,សង្វាត :
“ប្អូនៗបានស្វាធ្យាយរៀនសូត្រអស់រយៈពេល១២ឆ្នាំ។”