វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វាមីភក្ដិ
ន. [ស្វា-ម៉ី-ភ័ក]
សេចក្ដីគោរពឬស្រឡាញ់ស្មោះចំពោះស្វាមី, សេចក្ដីគោរពឬស្រឡាញ់ស្មោះចំពោះម្ចាស់ ចៅហ្វាយនាយ :
សេចក្ដីគោរពឬស្រឡាញ់ស្មោះចំពោះស្វាមី, សេចក្ដីគោរពឬស្រឡាញ់ស្មោះចំពោះម្ចាស់ ចៅហ្វាយនាយ :
សេចក្ដីគោរពឬស្រឡាញ់ស្មោះចំពោះស្វាមី, សេចក្ដីគោរពឬស្រឡាញ់ស្មោះចំពោះម្ចាស់ ចៅហ្វាយនាយ :
“មានស្វាមីភក្ដិចំពោះស្វាមី ចៅហ្វាយនាយ…, សម្ដែងនូវស្វាមីភក្ដិយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។”