វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វាយព្រៃ
ន. [ស្វាយ-ព្រៃ]
ស្វាយដែលដុះឯងក្នុងព្រៃ ផ្លែតូចៗរាងត្រមុល មានជ័រច្រើន កាលនៅខ្ចីមានរសជូរខ្លាំង វេលាទុំមានក្លិនក្រអូប អន់ជូរ ល្មមបរិភោគបាន ដើមចាស់មានខ្លឹមគេច្រើនប្រើការធ្វើក្ដារក្រាលផ្ទះឬក្ដារងឿជាដើម។
ស្វាយដែលដុះឯងក្នុងព្រៃ ផ្លែតូចៗរាងត្រមុល មានជ័រច្រើន កាលនៅខ្ចីមានរសជូរខ្លាំង វេលាទុំមានក្លិនក្រអូប អន់ជូរ ល្មមបរិភោគបាន ដើមចាស់មានខ្លឹមគេច្រើនប្រើការធ្វើក្ដារក្រាលផ្ទះឬក្ដារងឿជាដើម។
ស្វាយដែលដុះឯងក្នុងព្រៃ ផ្លែតូចៗរាងត្រមុល មានជ័រច្រើន កាលនៅខ្ចីមានរសជូរខ្លាំង វេលាទុំមានក្លិនក្រអូប អន់ជូរ ល្មមបរិភោគបាន ដើមចាស់មានខ្លឹមគេច្រើនប្រើការធ្វើក្ដារក្រាលផ្ទះឬក្ដារងឿជាដើម។
“”