វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្វាយព្រៃ

ន. [ស្វាយ-ព្រៃ]

ស្វាយដែលដុះឯងក្នុងព្រៃ ផ្លែតូចៗរាងត្រមុល មានជ័រច្រើន កាលនៅខ្ចីមានរសជូរខ្លាំង វេលាទុំមានក្លិនក្រអូប អន់ជូរ ល្មមបរិភោគបាន ដើមចាស់មានខ្លឹមគេច្រើនប្រើការធ្វើក្ដារក្រាលផ្ទះឬក្ដារងឿជាដើម។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ស្វាយដែលដុះឯងក្នុងព្រៃ ផ្លែតូចៗរាងត្រមុល មានជ័រច្រើន កាលនៅខ្ចីមានរសជូរខ្លាំង វេលាទុំមានក្លិនក្រអូប អន់ជូរ ល្មមបរិភោគបាន ដើមចាស់មានខ្លឹមគេច្រើនប្រើការធ្វើក្ដារក្រាលផ្ទះឬក្ដារងឿជាដើម។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់