វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វិតស្វាញ
កំណាញ់ស្វិតស្អិតល្មួតមិនងាយនឹងចាយទ្រព្យ, កំណាញ់ក្រៅតម្រា :
កំណាញ់ស្វិតស្អិតល្មួតមិនងាយនឹងចាយទ្រព្យ, កំណាញ់ក្រៅតម្រា :
កំណាញ់ស្វិតស្អិតល្មួតមិនងាយនឹងចាយទ្រព្យ, កំណាញ់ក្រៅតម្រា :
“កំណាញ់ស្វិតស្វាញ។”
ដែលសាញទទូចមិនងាយព្រម, មិនងាយលែង :
“សម្ដីស្វិតស្វាញ, មនុស្សស្វិតស្វាញ។”
ដែលមិនរាថយ, ដែលអត់ធ្មត់, ដែលតានតឹងខ្លាំង :
“អ្នកស្វិតស្វាញក្នុងការងារ, ប្រយុទ្ធគ្នាយ៉ាងស្វិតស្វាញ។”