វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វីការ
[ស្វី-កា]
ការទទួលយក; សញ្ញា, សន្យា, ការធ្វើប្ដេជ្ញា, ពាក្យប្ដេជ្ញា :
ការទទួលយក; សញ្ញា, សន្យា, ការធ្វើប្ដេជ្ញា, ពាក្យប្ដេជ្ញា :
ការទទួលយក; សញ្ញា, សន្យា, ការធ្វើប្ដេជ្ញា, ពាក្យប្ដេជ្ញា :
“ធ្វើស្វីការ។”
(ច្ប.) ការសម្ដែងឆន្ទៈដែលបុគ្គលម្នាក់ៗបានបញ្ចេញការយល់ព្រមរបស់ខ្លួនចំពោះសំណើដែលបុគ្គលដទៃបានស្នើមកខ្លួន ដើម្បីបង្កើតកិច្ចសន្យា :
“កិច្ចសន្យាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅពេលដែលសំណើនិងស្វីការត្រូវគ្នា។”
ការកំហែង; ការរំលោភលើ; ការរុករានចូលយក :
“ធ្វើស្វីការគ្រោះ។”