វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វ័យត្រាណ
ន. [ស្វៃ-ត្រាន]
កិច្ចការពារដោយខ្លួនឯង; ទីសម្រាប់ជ្រកកោនដើម្បីតទប់នឹងបច្ចាមិត្តដែលចូលមកបៀតបៀន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កិច្ចការពារដោយខ្លួនឯង; ទីសម្រាប់ជ្រកកោនដើម្បីតទប់នឹងបច្ចាមិត្តដែលចូលមកបៀតបៀន :
ឧទាហរណ៍
“បង្កើតស្វ័យត្រាណ, បានរួចពីគ្រោះថ្នាក់ដោយសារមានស្វ័យត្រាណជាជម្រក។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់