វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្វ័យធនភាព
[ស្វៃ-ធៈ-នៈ-ភាប]
ភាពដែលមានធនធានគ្រប់គ្រាន់ដោយខ្លួនឯង។
ភាពដែលមានធនធានគ្រប់គ្រាន់ដោយខ្លួនឯង។
ភាពដែលមានធនធានគ្រប់គ្រាន់ដោយខ្លួនឯង។
“”
(សេ.ហិ.) ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចបិទជិតនៃប្រទេសមួយដែលមានការគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯង ហើយរស់នៅដោយពឹងផ្អែកលើធនធានរបស់ខ្លួនផ្ទាល់ :
“ក្រោយវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកឆ្នាំ១៩២៩ ម៉ូសូលីនីបានអនុវត្តនយោបាយស្វ័យធនភាពនៅប្រទេសអ៊ីតាលី។”