វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្អាត
គុ. [ស្អាត]
ដែលល្អ, ស្រស់, ដែលមានសម្រស់ :
ដែលល្អ, ស្រស់, ដែលមានសម្រស់ :
ដែលល្អ, ស្រស់, ដែលមានសម្រស់ :
“នារីស្អាត, ផ្កានេះស្អាតណាស់។”
ដែលឥតមន្ទិល, ឥតសៅហ្មង, បរិសុទ្ធ :
“ទីស្អាត, ចិត្តស្អាត; ធ្វើការស្អាត, សរសេរស្អាត, និយាយស្អាត។”
(ម.ព. ស្អំ{¥¥}៣{££} ប.)។
“”