វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្អាប់
ប. [ស្អាប់]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្អុះ ថា ស្អុះស្អាប់ គឺស្អុះព្រោះអួអាប់, ស្អុះខ្លាំង :
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្អុះ ថា ស្អុះស្អាប់ គឺស្អុះព្រោះអួអាប់, ស្អុះខ្លាំង :
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្អុះ ថា ស្អុះស្អាប់ គឺស្អុះព្រោះអួអាប់, ស្អុះខ្លាំង :
“ក្ដៅស្អុះស្អាប់។”
(ព.ប្រ.) រង្កៀសចិត្ត, ស្កៀបរមាស់ចិត្ត :
“ស្អុះស្អាប់នៅជាមួយគ្នាមិនកើត; គួរនៅដោយខ្លួនពីគ្នាទៅ កុំឱ្យស្អុះស្អាប់យូរ!”