វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្អិត
គុ. [ស្អិត]
ដែលជាប់ល្មួតពិបាកបេះចេញ ឬនៅជាប់រហូត :
ដែលជាប់ល្មួតពិបាកបេះចេញ ឬនៅជាប់រហូត :
ដែលជាប់ល្មួតពិបាកបេះចេញ ឬនៅជាប់រហូត :
“ជ័រស្អិត, កាវស្អិត, បន្លាស្អិត, ដៃស្អិត, ពោះវៀនស្អិត។”
ដែលចេះតែជាប់មិនដាច់មិនឃ្លាតពីគ្នា :
“តាមស្អិត, តោងស្អិតដូចតឹកកែ។”
ដែលប្រកាន់ជាប់មិនលែង :
“ប្រកាន់ស្អិត, បុគ្គលប្រកាន់ស្អិតក្នុងបញ្ចក្ខន្ធ។”