វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្អុយ
គុ., គុ.កិ. [ស្អុយ]
ដែលមានក្លិនអសោចិ៍ :
ដែលមានក្លិនអសោចិ៍ :
ដែលមានក្លិនអសោចិ៍ :
“ក្លិនស្អុយ, លូទឹកស្អុយ, សាកសពស្អុយ, ធុំស្អុយ, ធុំស្អុយលាមក។”
ដែលរលួយ ពុក ឬខូច, ដែលអស់គុណភាព :
“ក្ដឹបស្អុយជ្រុះពេញដី, សាច់ឈើស្អុយ, ពងមាន់ស្អុយ (មិនញាស់ទេ)។”
ដែលមិនមានតម្លៃ, ដែលមិនឬលែងដំណើរការ, ដែលមិនយកជាការ :
“សែកស្អុយ, សន្លឹកបៀស្អុយ។”
(ព.ប្រ.) លេចឮកេរ្តិ៍ឈ្មោះមិនល្អ, អាក្រក់ឈ្មោះ។
“”