វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្អំ
កិ. [ស្អំ]
កម្ដៅផ្ទាល់លើសាច់ដែលហើមឬដែលជាំ ដើម្បីឱ្យស្រកឬកុំឱ្យហើម; កម្ដៅផ្ទាល់ដល់សាច់ដែលពិការឱ្យបាត់ឈឺ ឱ្យរួញ, ឱ្យស្វិត; ប្រើមធ្យោបាយផ្សេងទៀត ដើម្បីបំបាត់ការឈឺចាប់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
កម្ដៅផ្ទាល់លើសាច់ដែលហើមឬដែលជាំ ដើម្បីឱ្យស្រកឬកុំឱ្យហើម; កម្ដៅផ្ទាល់ដល់សាច់ដែលពិការឱ្យបាត់ឈឺ ឱ្យរួញ, ឱ្យស្វិត; ប្រើមធ្យោបាយផ្សេងទៀត ដើម្បីបំបាត់ការឈឺចាប់ :
ឧទាហរណ៍
“ស្អំជើង; ស្អំឫសដូងបាត; ស្អំទឹកកកលើពោះ, ស្អំសរសៃដោយម៉ាស៊ីនស្អំ។”
២
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកល្អិត ក្លិនស្អុយបន្តិចៗ, ប្រើការជាអន្លក់ឬជាបន្លែបាន តាមដោយចំណូលដែលធ្លាប់បរិភោគ :
ឧទាហរណ៍
“សម្លស្អំ។”
៣
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ស្អាត ថា ស្អាតស្អំ គឺស្អាតសមរម្យ, ស្អាតមិនទាស់ភ្នែក; មិនសៅហ្មង, មិនមានមន្ទិល (ដោយប្រការណាមួយ) :
ឧទាហរណ៍
“កន្លែងស្អាតស្អំ, ធ្វើការស្អាតស្អំ; មនុស្សស្អាតស្អំ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់