វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហតក្កិលេស
ន. [ហៈ-ត័ក-កិ-ឡែស]
ដែលកម្ចាត់កិលេសបានស្រេចហើយ; អ្នកដែលកម្ចាត់កិលេសស្អាតជ្រះស្រឡះពីសន្តានហើយ (ព្រះអរហន្ត)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលកម្ចាត់កិលេសបានស្រេចហើយ; អ្នកដែលកម្ចាត់កិលេសស្អាតជ្រះស្រឡះពីសន្តានហើយ (ព្រះអរហន្ត)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់