ហា

របើកហើយច្រហឡើង; ធ្វើឱ្យរបើកហើបឡើង; បើកមាត់ច្រហឡើង :

ដែលរបើកហើបឡើង, ដែលប្រេះហើបច្រហ :

(សំនួន.) និយាយទៅត្រង់ណាចេះតែកើតការទាំងអស់។

ហាមាត់ធំមើលទៅឃើញជ្រៅរលុង។

ហើបមាត់ស្ដីមិនកើតឬហើបមាត់ស្ដីថាមិនកើតព្រោះទើសទាល់។

ស្រែកហៅ :

ប្រាំ (៥)។

ចោរប្រាំរយ (មានប្រើខ្លះតែក្នុងសាស្ត្រាបុរាណ)។