វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហាង
គុ. [ហាង]
ល្វីងលាយប្រហាត (ដូចយ៉ាងរសទំពាំងឫស្សីព្រៃជាដើម) :
ល្វីងលាយប្រហាត (ដូចយ៉ាងរសទំពាំងឫស្សីព្រៃជាដើម) :
ល្វីងលាយប្រហាត (ដូចយ៉ាងរសទំពាំងឫស្សីព្រៃជាដើម) :
“រសហាង។”
ដែលធុំខ្មោះប្រហាត (ដូចយ៉ាងក្លិនសេះជាដើម) :
“ក្លិនហាង។”
ផ្ទះលក់ទំនិញធំៗ, ឃ្លាំងទំនិញ :
“ហាងលក់សំពត់គ្រប់យ៉ាង, តាំងហាង។”
កន្ទុយ។
“”
ខ្សែកន្ទុយ គឺខ្សែដែលតភ្ជាប់ពីចុងកែបមកពាក់ក្រោមគល់កន្ទុយសេះ :
“រឹតខ្សែអុកពាក់ខ្សែហាង។”
រឹតខ្សែទ្រូងពាក់ខ្សែកន្ទុយ (ច្រើនប្រើក្នុងសាស្ត្រាទេសន៍បុរាណឬប្រើក្នុងពាក្យកាព្យបុរាណ)។
“”
(រឹតខ្សែទ្រូងពាក់ខ្សែកន្ទុយ ច្រើនប្រើក្នុងសាស្ត្រាទេសន៍បុរាណឬប្រើក្នុងពាក្យកាព្យបុរាណ)។