វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហាត់ប្រាណ
កិ. [ហាត់-ប្រាន]
ហាត់ខ្លួនឱ្យថ្នឹក, បង្វឹកខ្លួន; ហាត់ឱ្យយឺតសរសៃក្នុងខ្លួនជាដើម។
ហាត់ខ្លួនឱ្យថ្នឹក, បង្វឹកខ្លួន; ហាត់ឱ្យយឺតសរសៃក្នុងខ្លួនជាដើម។
ហាត់ខ្លួនឱ្យថ្នឹក, បង្វឹកខ្លួន; ហាត់ឱ្យយឺតសរសៃក្នុងខ្លួនជាដើម។
“”
ល្បែងដែលនាំឱ្យយឺតសរសៃ, ឱ្យស្រួលខ្លួន, ឱ្យមានកម្លាំងច្រើន ឱ្យថ្នឹកក្នុងការលើកទម្ងន់ជាដើម; ល្បែងបុរាណយ៉ាងដូចទាញព្រ័ត្រ, ចោលឈូង, លោតអន្ទាក់, ទាត់សីជាដើម; ល្បែងសម័យឥឡូវដូចយ៉ាងហាត់ពត់ខ្លួន, ទាត់បាល់, វាយកូនគ្លី, ហាត់លោតតោងជាដើម។
“”
វិជ្ជាមានបែបបទផ្សេងៗឱ្យហាត់ប្រាណ។
“”