វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហាយនៈ
ឆ្នាំ។
ឆ្នាំ។
ឆ្នាំ។
“”
សេចក្ដីវិនាស, សេចក្ដីសាបសូន្យ; ដំណើរទ្រុឌទ្រោម :
“ការប្រព្រឹត្តអាក្រក់នាំឱ្យមានហាយនៈ។”
ហេតុនៃសេចក្ដីវិនាស, ហេតុដែលនាំឱ្យវិនាស។
“”
ធម៌គឺបែបបទដែលនាំឱ្យវិនាស។
“”
ភាវៈឬដំណើរនៃសេចក្ដីវិនាស។
“”
(ព.ផ្ទ. វឌ្ឍនៈ)។