វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហិនហុន
ន. [ហិន-ហុន]
ការឃើញផ្លូវឃើញទំនង; ការស្គាល់ទិសទី; ការស្គាល់ខុសត្រូវ រាក់ជ្រៅ ខ្ពស់ទាប; ដាស់ដែ :
ការឃើញផ្លូវឃើញទំនង; ការស្គាល់ទិសទី; ការស្គាល់ខុសត្រូវ រាក់ជ្រៅ ខ្ពស់ទាប; ដាស់ដែ :
ការឃើញផ្លូវឃើញទំនង; ការស្គាល់ទិសទី; ការស្គាល់ខុសត្រូវ រាក់ជ្រៅ ខ្ពស់ទាប; ដាស់ដែ :
“វានៅក្មេងណាស់មិនទាន់ដឹងហិនហុនអ្វីទេកុំប្រកាន់ទោសវា!(ព.សា.)។”