វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហិមពាន្ត
ន. [ហិ-មៈ-ពាន]
ប្រទេសឬភ្នំមានទឹកសន្សើម :
ប្រទេសឬភ្នំមានទឹកសន្សើម :
ប្រទេសឬភ្នំមានទឹកសន្សើម :
“ព្រៃហិមពាន្ត, ភ្នំហិមពាន្ត។”
(ម.ព. ហិមៈ ផង។ ខ្មែរប្រើក្លាយជា ហេមពាន្ត ក៏មាន, ប្រើក្លាយឃ្លាតទៅទៀតជា ហេម្បូពាន្ត ក៏មាន, ព.កា. ប្រើជា ហិមវ័ត, ហេមវ័ត, ហិមវ័ន្ត, ហេមវ័ន្ត, ហេមវា ក៏មាន; សម័យសព្វថ្ងៃនេះលេចឮឈ្មោះក្នុងសកលលោកថា ហិមាល័យឬហិមាលយា)។