វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហិមវ័ត
គុ. [ហិ-មៈ-វ័ត]
ដែលមានទឹកសន្សើម (ម.ព. ហិមៈ ផង)។
ដែលមានទឹកសន្សើម (ម.ព. ហិមៈ ផង)។
ដែលមានទឹកសន្សើម (ម.ព. ហិមៈ ផង)។
“”
ភ្នំហិមពាន្ត :
“ភ្នំហិមវ័ត (ព.កា.) ហិមវ័ត-ហិមវ័ន្ត-និងហេមវា មានន័យដូចគ្នាតែមួយបែប ជាវេវចនៈសម្រាប់អែប អែបនែបលែបខាយជាជើងកាព្យ។ ជួនប្រើជាពាក្យហេមពាន្ត ឱ្យមានសម្ផស្សស្រស់មិនសាប កវីប្រើតាមលំអានកាព្យ កំណាព្យសម្បូរណ៍សម្ដីប្រើ។”
នាមទេវតាជាបិតានៃនាងឧមា; ព្រោះហេតុនេះបានជានាងឧមាមាននាមផ្សេងទៀតថាហេមវតីឬហៃមវតី "ធីតាឬបុត្រីនៃហិមវ័ត" (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។
“”