វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហីន
គុ. [ហិន]
ថយថោកឬថោកថយ, ថោកទាប; ទាប; ទន់ទាប; ខ្ជីខ្ជា; ពុំប្រសើរ; តូច។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១៤ ន័យនិយមន័យ
១
ថយថោកឬថោកថយ, ថោកទាប; ទាប; ទន់ទាប; ខ្ជីខ្ជា; ពុំប្រសើរ; តូច។
ឧទាហរណ៍
“”
២
អំពើឬការថោកទាប។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ជាតិទាប។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
ធម៌ថោកទាប, អកុសលធម៌។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
ឧត្តមនិងថយថោក។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
ភាពឧត្តមនិងថយថោក។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
(ម.ព. ហីនប្បណីត)។
ឧទាហរណ៍
“”
៨
(ម.ព. ហីនប្បណីតភាព)។
ឧទាហរណ៍
“”
៩
ភេទទាប។
ឧទាហរណ៍
“”
១០
ល័ក្ខណ៍ថោកទាប; ដែលមានល័ក្ខណ៍ថោក, ថោកឫក, ខាតល័ក្ខណ៍ (ព.កា.) ថា :
ឧទាហរណ៍
“រីឯហីនល័ក្ខណ៍ នោះមានបីថ្នាក់ មួយគេឥតហៅ ខ្លួនដើរជជ្រក-មមកចូលទៅ នេះប្រាជ្ញលោកហៅ ថាហីនលក្ខណា។ ពីរឥតគេសួរ ការណ៍គួរពុំគួរ ខ្លួនចេះតែថា ប៉ោចៗម្នាក់ឯង ឥតក្រែងនរណា អ្នកប្រាជ្ញលោកថា កិរិយាហីនល័ក្ខណ៍។ បីពោលអួតខ្លួន អួតពេកផ្ទួនៗ អួតហួសវោតវគ្គ អ្នកឮគេទ្រាន់ ស្ទើរផ្ទាន់ឱ្យអាក់ រាប់ថាហីនល័ក្ខណ៍ មានបីប្រការ។”
១១
(ម.ព. ហីនល័ក្ខណ៍)។
ឧទាហរណ៍
“”
១២
ដែលមានវណ្ណៈទាប (សូទ្រៈ)។
ឧទាហរណ៍
“”
១៣
សម្ដីថោកទាប, សម្ដីខ្ជីខ្ជាឬផ្ដេសផ្ដាស។
ឧទាហរណ៍
“”
១៤
(ម.ព. ហីនវាចា)។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ហិន)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់