វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហឺត
កិ. [ហឺត]
ស្រូបបឺតចូលតាមទ្វារច្រមុះឬតាមទ្វារមាត់ :
ស្រូបបឺតចូលតាមទ្វារច្រមុះឬតាមទ្វារមាត់ :
ស្រូបបឺតចូលតាមទ្វារច្រមុះឬតាមទ្វារមាត់ :
“ហឺតផ្សែងបារី, ជក់បារីហឺតផ្សែង។”
ការស្រូបបឺតចូលតាមច្រមុះឬតាមមាត់ :
“ជក់ពីរបីហឺត។”
ដកដង្ហើមហបហត់វែងៗ ប៉ផ្ដឺតប៉ផ្ដក់ ព្រោះរោគហឺត :
“គាត់កំពុងតែហឺតទៅណាមិនរួចទេ។”
ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទមានអាការៈហបហត់ដកដង្ហើមវែងៗ ប៉ផ្ដឺតប៉ផ្ដក់ បណ្ដាលមកពីស្លេស្ម៍ពិការក្នុងសួត :
“រោគហឺត។”
(<ហិត កិ. បា. ដែរ)។