វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហូប
កិ. [ហូប]
បរិភោគភោជនាហារ (ស៊ី)។ សម្ដីសម្រាប់ហៅការបរិភោគនៃមនុស្សស្មើភាពនឹងខ្លួនឬតូចជាងខ្លួន ដោយសេចក្ដីគួរសម, ជាសម្ដីខ្ពស់ជាងពាក្យអាស្រ័យ ទាបជាងពាក្យពិសា :
បរិភោគភោជនាហារ (ស៊ី)។ សម្ដីសម្រាប់ហៅការបរិភោគនៃមនុស្សស្មើភាពនឹងខ្លួនឬតូចជាងខ្លួន ដោយសេចក្ដីគួរសម, ជាសម្ដីខ្ពស់ជាងពាក្យអាស្រ័យ ទាបជាងពាក្យពិសា :
បរិភោគភោជនាហារ (ស៊ី)។ សម្ដីសម្រាប់ហៅការបរិភោគនៃមនុស្សស្មើភាពនឹងខ្លួនឬតូចជាងខ្លួន ដោយសេចក្ដីគួរសម, ជាសម្ដីខ្ពស់ជាងពាក្យអាស្រ័យ ទាបជាងពាក្យពិសា :
“អ្នកហូបបាយហើយឬនៅ?, ឯងរាល់គ្នាម៉េចក៏មិននាំគ្នាហូបបាយឱ្យហើយពីថ្ងៃពីភ្លឺទៅ?។”