វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ហួយ

ន. [ហួយ]

ឈ្មោះល្បែងស៊ីសងមួយប្រភេទមានដើមកំណើតអំពីពួកចិន លេងដោយចេញរូបមាន៣៦រូបណាមួយ ឬចេញតួអក្សរ, តួលេខ៣៦តួ តួណាមួយ, ចេញក្នុងមួយថ្ងៃពីរពេល ព្រឹកម្ដងល្ងាចម្ដង ឱ្យពួកអ្នកចូលចិត្តលេងចាក់ផ្សងតាមសំណាង, ជាល្បែងនាំឱ្យមនុស្សទាំងឡាយញៀនជាប់ចិត្តមិនងាយលែងលេង, នាំឱ្យខាតវេលាធ្វើការរបរនិងការសិក្សា ហិនហោចទ្រព្យសម្បត្តិមិនភ្ញាក់ខ្លួន (មានតែក្នុងសម័យពីដើម) :

រក្សាទុកក្នុងបញ្ជី រំលឹកពាក្យនេះ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះល្បែងស៊ីសងមួយប្រភេទមានដើមកំណើតអំពីពួកចិន លេងដោយចេញរូបមាន៣៦រូបណាមួយ ឬចេញតួអក្សរ, តួលេខ៣៦តួ តួណាមួយ, ចេញក្នុងមួយថ្ងៃពីរពេល ព្រឹកម្ដងល្ងាចម្ដង ឱ្យពួកអ្នកចូលចិត្តលេងចាក់ផ្សងតាមសំណាង, ជាល្បែងនាំឱ្យមនុស្សទាំងឡាយញៀនជាប់ចិត្តមិនងាយលែងលេង, នាំឱ្យខាតវេលាធ្វើការរបរនិងការសិក្សា ហិនហោចទ្រព្យសម្បត្តិមិនភ្ញាក់ខ្លួន (មានតែក្នុងសម័យពីដើម) :

ឧទាហរណ៍

“អ្នកលេងហួយច្រើនតែផ្សងយល់សប្នឬស្វែងរកគ្រូចេះយឹតចេះខាប។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
កន.កកគុ.កិ., គុ.កករន.