វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហើយគ្នា
កិ. [ហើយ-គ្នា]
ស្រេចគ្នា, លែងទាក់ទិនគ្នាទៅទៀត :
ស្រេចគ្នា, លែងទាក់ទិនគ្នាទៅទៀត :
ស្រេចគ្នា, លែងទាក់ទិនគ្នាទៅទៀត :
“ហើយគ្នាតែប៉ុណ្ណេះឬតែប៉ុណ្ណេះក៏ហើយគ្នា។”
ពាក្យលាន់មាត់ដោយនឹកស្ដាយ, ដោយតូចចិត្តឬដោយអស់សង្ឃឹម :
“ហើយគ្នា!អស់កើតជាអីហើយ!; ច្រើនថា ហើយគ្នាតែម្ដង!”