វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហោច
គុ., គុ.កិ. [ហោច]
ដែលមានតិចណាស់, ដែលស្ទើរតែនឹងគ្មាន :
ដែលមានតិចណាស់, ដែលស្ទើរតែនឹងគ្មាន :
ដែលមានតិចណាស់, ដែលស្ទើរតែនឹងគ្មាន :
“របស់ហោច; រកបានដោយនូវហោច, មានយ៉ាងហោច។”
(សំនួន.) (ម.ព. ហោចទៅ)។
“”
(ព.ទ.បុ.) អ្នកមានបុណ្យស័ក្ដិឬអ្នកមានទ្រព្យច្រើនដែលប្រើអំណាចជិះជាន់អ្នកតូចទាប, លុះដល់ខ្លួនមានសភាពជាអ្នកទន់ខ្សោយ, បែរជាអ្នកតូចទាបលែងគោរពកោតខ្លាចអាចធ្វើឫកគ្រហើដាក់វិញ (មានន័យស្រដៀងគ្នានឹង (ព.ទ.បុ.) ថា កង់ត្រាចកង់ធ្នង់ ដែរ)។
“”
មិនតិចជាង, យ៉ាងតិចណាស់, យ៉ាងអន់ណាស់ :
“ជនរងគ្រោះមានចំនួនយ៉ាងហោចណាស់១០នាក់។”