វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហោម
ន. [ហោម]
ការបូជាទេវតាដោយសាចទឹកដោះថ្លាទៅក្នុងភ្លើង (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ; ការបូជាយញ្ញ; ការសែន, ការសែនព្រេន :
ការបូជាទេវតាដោយសាចទឹកដោះថ្លាទៅក្នុងភ្លើង (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ; ការបូជាយញ្ញ; ការសែន, ការសែនព្រេន :
ការបូជាទេវតាដោយសាចទឹកដោះថ្លាទៅក្នុងភ្លើង (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ; ការបូជាយញ្ញ; ការសែន, ការសែនព្រេន :
“តាំងហោមពិធី, ធ្វើហោមពិធី។”
ការធ្វើហោម។
“”
អ្នកធ្វើហោម។
“”
(ម.ព. ហោមការ)។
“”
(ម.ព. ហោមការ)។
“”
កាលឬពេលដែលត្រូវធ្វើហោម។
“”
ពិធីធ្វើហោម; ការតាំងពិធីប្រសិទ្ធីសិល្បវិទ្យាជាដើម :
“តាំងហោមពិធី, ធ្វើហោមពិធី។”
ប្រដាប់សម្រាប់ប្រើក្នុងការធ្វើហោម, គ្រឿងហោម។
“”
រោងសម្រាប់ធ្វើហោម។
“”
(ម.ព. ហោមវេស្ម័ន)។
“”
(បើស្ត្រីជា ហោមការិកា)។