វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហោះ
កិ. [ហោះ]
ទៅឯអាកាស, អណ្ដែតទៅឯអាកាស :
ទៅឯអាកាស, អណ្ដែតទៅឯអាកាស :
ទៅឯអាកាស, អណ្ដែតទៅឯអាកាស :
“ទេវតាហោះ, យក្សហោះ។”
(ព.ប្រ.) ទៅមកភ្លែតចុះភ្លែតឡើងឬប៉ើចចុះប៉ើចឡើង :
“ក្នុងមួយថ្ងៃៗគ្មាននៅផ្ទះទេ ចេះតែហោះចុះហោះឡើង ពីនេះទៅនុះ ពីនុ៎ះទៅឯណោះ!”
ទៅតាមផ្លូវអាកាសដោយអំណាចធ្យានឬដោយឫទ្ធិនៃធ្យាន។
“”
ហោះលឿនភ្លែតដូចបក្សីហើរ។
“”
(ម.ព. ធ្យាន ផង)។