វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ៊ីង
ន. [ហ៊ីង]
សត្វមួយប្រភេទសន្តានកង្កែប តែសណ្ឋានមាឌត្រមុលបំប៉ោងខ្លួនបាន, បង្កប់ខ្លួននៅក្នុងដីសើមឬក្នុងគំនរស្លឹកឈើសើម កាលណាមានភ្លៀង ចេញមកខាងក្រៅ តែងស្រែកយំឮសូរខ្លាំងហួសមាឌ; ហ៊ីងមាន៣ប្រភេទ។ (ព.កា.) ថា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
សត្វមួយប្រភេទសន្តានកង្កែប តែសណ្ឋានមាឌត្រមុលបំប៉ោងខ្លួនបាន, បង្កប់ខ្លួននៅក្នុងដីសើមឬក្នុងគំនរស្លឹកឈើសើម កាលណាមានភ្លៀង ចេញមកខាងក្រៅ តែងស្រែកយំឮសូរខ្លាំងហួសមាឌ; ហ៊ីងមាន៣ប្រភេទ។ (ព.កា.) ថា :
ឧទាហរណ៍
“ហ៊ីងខែដើមឆ្នាំ ភ្លៀងធ្លាក់សស្រាំ ចេញយំអឺងអាប់ យំពុំដឹងខ្លួន ថាគេនឹងចាប់ យកទៅសម្លាប់ ងាប់ព្រោះតែមាត់។ ជនពាលច្នោះដែរ ពោលពាក្យបៀតបែរ ឥតការទៀងទាត់ និយាយព្រតៗ ដោយក្ដីភ្លាំងភ្លាត់ ស្លាប់ដោយសារមាត់ រអិលឥតគ្រឿងទប់។”
២
ហ៊ីងមានមាឌធំជាងហ៊ីងឯទៀត យំឮក្រេតក្រូតៗ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
(ម.ព. ហ៊ីងកណ្ដោល)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
ហ៊ីងមានមាឌតូចជាងហ៊ីងជ័រ យំឮសូរខ្សោយជាងហ៊ីងជ័រ។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
ហ៊ីងមានមាឌតូចជាងហ៊ីងកណ្ដោល មានជ័រស្អិតនៅលើស្បែក យំឮសូរតូចស្រួចក្ងួ។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់