វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ៊ុត
កិ. [ហ៊ុត]
ក្របួចបបូរមាត់បន្តិចបញ្ចេញសូរឮហ៊ុត យោងភ្លើងដែលឆេះក្រដាសប៉ុយជាដើមឱ្យមានអណ្ដាតឡើង :
ក្របួចបបូរមាត់បន្តិចបញ្ចេញសូរឮហ៊ុត យោងភ្លើងដែលឆេះក្រដាសប៉ុយជាដើមឱ្យមានអណ្ដាតឡើង :
ក្របួចបបូរមាត់បន្តិចបញ្ចេញសូរឮហ៊ុត យោងភ្លើងដែលឆេះក្រដាសប៉ុយជាដើមឱ្យមានអណ្ដាតឡើង :
“ក្រដាសនេះឆេះល្អណាស់ហ៊ុតតែម្ដងបានអណ្ដាតភ្លើង។”