វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ៊ៅ
គំនាប់; ឈរឱបដៃគំនាប់; ឈរឱបដៃប្ដឹងឥស្សរជន :
គំនាប់; ឈរឱបដៃគំនាប់; ឈរឱបដៃប្ដឹងឥស្សរជន :
គំនាប់; ឈរឱបដៃគំនាប់; ឈរឱបដៃប្ដឹងឥស្សរជន :
“ពួករាស្ត្រឡើងហ៊ៅលោកអភិបាលខេត្ត ...។”
ឈរឱបដៃស្ងៀមមិនស្ដីថាអ្វី គ្រាន់តែសម្ដែងខ្លួនឱ្យលោកអ្នកធំឃើញ ហើយលោកនឹងសួរឱ្យដឹងការណ៍។ (ព.ប្រ.) ឈរធ្មឹងមិនស្ដី។
“”